Assassin's Creed Black Flag Resynced İncelemesi

Assassin's Creed serisinin benim için garip bir tarafı var. Yıllar içerisinde oyunların ölçeği büyüdü, haritalar genişledi, sistemler çoğaldı ama serinin eski oyunlarının bıraktığı tadı her zaman yakalayamadılar. Black Flag ise bu konuda biraz ayrı yerde duruyor. Assassin's Creed formülünü korsanlıkla birleştiren yapısı 2013 yılında oldukça farklıydı ve aradan geçen yıllara rağmen serinin en çok hatırlanan oyunlarından biri olmayı başardı.

Bu nedenle Black Flag'in yeniden yapılacağını öğrendiğimde aklımdaki soru oyunun güzel görünüp görünmeyeceğinden çok daha farklıydı: Black Flag gerçekten modern bir Assassin's Creed oyununa dönüştürülebilir miydi?

Resynced'i değerlendirdikçe cevabım büyük ölçüde evet oldu.

Çünkü Ubisoft burada yalnızca eski oyunun çözünürlüğünü yükseltip birkaç dokuyu değiştirmemiş. Black Flag'in bugün yaşını belli eden pek çok tarafına dokunmuş, oynanışı modernleştirmiş ve Karayipler'i baştan aşağı yenilemiş. Fakat bütün bunları yaparken 2013'ten kalan bazı yükleri de beraberinde getirmiş.

Edward Kenway'i özlemişiz

Black Flag'i özel yapan şeylerden biri korsanlık temasıysa diğeri kesinlikle Edward Kenway.

Edward klasik anlamda örnek bir Assassin değil. Hatta hikâyenin başında Assassin olmak gibi bir derdi bile yok. Para kazanmak ve daha iyi bir hayat kurmak isteyen, bunun için fırsat gördüğü anda değerlendirmekten çekinmeyen oldukça çıkarcı bir karakter.

Bence onu ilginç yapan taraf da tam olarak bu.

Edward'ın hikâyesi dünyayı kurtarmaya çalışan kusursuz bir kahramanın hikâyesi değil. Hatalar yapan, çevresindeki insanları kaybeden ve verdiği kararların sonuçlarıyla yavaş yavaş değişen bir adamı izliyoruz. Black Flag'i ilk kez oynayanlar için daha fazlasını söylemek istemiyorum ancak yıllar sonra tekrar baktığımda Edward'ın yine Assassin's Creed serisinin en güçlü ana karakterlerinden biri olduğunu düşünüyorum.

Resynced bu hikâyenin temelini korurken bazı noktalarda değişiklikler yapıyor. Bunların en önemlisi modern zaman bölümleri.

Orijinal oyunda Edward'ın hayatını Abstergo üzerinden deneyimlediğimiz modern zaman tarafı hikâyenin çerçevesinin önemli bir parçasıydı. Resynced bunu büyük ölçüde geri plana çekiyor. Bunun oyunun temposuna faydası var; Edward'ın hikâyesinden sürekli kopmuyoruz.

Ama burada biraz eski kafalı olabilirim: Ben Assassin's Creed'in modern zaman tarafını seviyordum.

Desmond döneminden sonra giderek önemini kaybeden bu bölüm zaten uzun zamandır eski ağırlığında değildi. Black Flag gibi modern zaman tarafının oyunun bazı sistemlerini açıklamak için de kullanıldığı bir yapımda bunun azaltılması bana biraz kayıp gibi geliyor.

Karayipler'e bakmaya doyamadım

Resynced'in tartışmaya pek açık olmayan tarafı ise görseller.

Oyun gerçekten çok güzel görünüyor.

Havana'ya ilk adım attığınız andan itibaren yapılan iş kendisini belli ediyor. Sokakların yoğunluğu, bitki örtüsü, karakter modelleri, su, ışıklandırma ve özellikle günün farklı saatlerinde değişen atmosfer Black Flag'in dünyasını ciddi anlamda dönüştürmüş.

Ama beni daha fazla etkileyen şey grafiklerin teknik kalitesinden ziyade dünyanın hâlâ ne kadar iyi çalıştığını görmek oldu.

Bir Assassin's Creed oyununda tekrar dar sokaklardan koşmak, balkonlara atlamak, çatılardan geçmek ve birkaç saniye içerisinde sokağın diğer tarafına ulaşmak gerçekten özlediğim bir şeymiş.

Serinin son oyunlarının geçtiği dönemler ve devasa açık dünyaları parkuru ister istemez ikinci plana attı. Black Flag'in Havana gibi daha sıkışık yerleşimleri ise Assassin's Creed'in eski parkur anlayışına çok daha uygun.

Her şey kusursuz mu? Tabii ki değil.

Edward bazen sizin düşündüğünüz hareketle aynı fikirde olmayabiliyor. Bir çıkıntıya atlamak isterken aşağıya inmesi veya hedeflediğiniz yüzey yerine başka bir yere tutunması hâlâ yaşanabiliyor.

Yani Resynced parkuru iyileştirmiş ama Assassin's Creed'in yıllardır peşini bırakmayan “Ben oraya atlamak istemedim ki!” anlarını tamamen ortadan kaldıramamış.

Neyse ki genel hareket sistemi yeterince akıcı ve özellikle şehir içerisinde dolaşmak çoğu zaman oldukça keyifli.

Bir korsan oyununda en önemli gördüğüm şey gemi savaşlarıdır.

Black Flag'in 2013 yılında yaptığı en büyük işlerden biri Assassin's Creed'i denize taşımaktı. Açıkçası yıllar sonra bile oyunun en güçlü taraflarından birinin hâlâ deniz savaşları olması şaşırtıcı.

Jackdaw ile açık denize çıktığınızda oyun adeta başka bir kimliğe bürünüyor.

Ufukta bir gemi görüyorsunuz. Dürbünü çıkarıp yüküne bakıyorsunuz. Normalde göreve gidiyor olmanız gerekiyor ama gemide ihtiyacınız olan kaynaklardan olduğunu fark ediyorsunuz.

Beş dakika sonra görev falan kalmamış.

Toplar patlıyor, gemiler birbirine giriyor ve siz başka bir korsan gemisini soyuyorsunuz.

Black Flag'in açık dünyasının bence en başarılı tarafı tam olarak bu. Yan içeriklerin önemli bir kısmı ana oyundan tamamen kopuk aktiviteler gibi hissettirmiyor.

Resynced bu sistemi olduğu gibi bırakmamış. Yeni silahlar ve geliştirmeler çatışmaları çeşitlendirirken geminin ilerleyişi de oyunun önemli parçalarından biri olmaya devam ediyor.

Bir gemiyi batırmak yerine yeterince hasar verdikten sonra bordalamak, güverteye geçip mürettebatıyla savaşmak ve sonunda ele geçirilen gemiden yararlanmak hâlâ inanılmaz tatmin edici.

Bunun üzerine kaleler, deniz kontratları, avcılık, su altı keşifleri ve farklı aktiviteler eklenince Karayipler yalnızca görevden göreve gittiğiniz büyük bir harita olmaktan çıkıyor.

Yine de bordalama tarafında bazı tekrarlar kendisini belli ediyor. Aynı animasyonları ve benzer süreçleri defalarca görmek bir noktadan sonra etkisini kaybediyor.

Fakat bir oyunun 13 yıl sonra yeniden yapımında bile en güçlü mekaniklerinden birinin hâlâ bu kadar eğlenceli olması küçümsenecek bir başarı değil.

Gizlilik sonunda olması gerektiği gibi

Resynced'in en çok ihtiyaç duyduğu modernizasyonlardan biri karadaki oynanıştı.

Burada yapılan değişiklikleri genel olarak başarılı buldum.

Edward artık daha kontrollü hareket ediyor ve gizlilik tarafındaki yeni seçenekler gerçekten işe yarıyor. Çömelmenin yanı sıra karanlıkta daha zor fark edilmek veya yağmur sırasında çıkardığınız sesin azalması gibi çevresel detaylar gizliliği daha anlamlı hale getiriyor.

Bunlar kağıt üzerinde küçük değişiklikler gibi görünebilir ancak düşman bölgesine girdiğinizde farkları ortaya çıkıyor.

Bir kampı sessizce temizlemek artık oyunun sizi mecbur bıraktığı bir yöntem değil, gerçekten tercih edilebilecek eğlenceli bir oynanış biçimi.

Yakın dövüş de daha hızlı ve modern bir hale getirilmiş. Saldırıları karşılamak, düşmanları seri şekilde etkisiz hale getirmek ve duman bombası gibi araçlarla çatışmayı kontrol etmek oldukça akıcı.

Fakat burada ilginç bir durum var.

Modernizasyon her zaman daha fazla seçenek anlamına gelmemiş. Orijinal Black Flag'de bulunan bazı dövüş seçeneklerinin kaldırılması nedeniyle sistem bazı noktalarda daha temiz çalışırken bazı noktalarda daha sınırlı hissettirebiliyor.

Yine de genel tabloya baktığımda eski sisteme dönmek isteyeceğimi sanmıyorum.

2026 grafikleri, 2013 görevleri

Resynced'in benim için en belirgin problemi burada ortaya çıkıyor.

Ubisoft Black Flag'in grafiklerini ve oynanışını 2026'ya taşımış ama görev tasarımının tamamını aynı ölçüde modernleştirmemiş.

Özellikle birini takip et, fazla yaklaşma, fazla uzaklaşma mantığı üzerine kurulu görevler artık yaşını fazlasıyla belli ediyor.

Bunlar 2013 yılında da Black Flag'in en heyecan verici bölümleri değildi. Bugün bu kadar modern görünen ve oynanan bir oyunda karşınıza çıktıklarında fark daha da belirgin hale geliyor.

Bazı kolaylıklar eklenmiş olması durumu biraz iyileştiriyor fakat temel tasarım değişmediği için sorun tamamen çözülmüş değil.

Bence Resynced'in en büyük kaçırılmış fırsatı da bu.

Ubisoft bazı eski görevleri daha cesur şekilde yeniden tasarlasaydı Black Flag yalnızca modernleştirilmiş değil, gerçekten günümüz standartlarında yeniden yapılmış bir oyun haline gelebilirdi.

Haritada yapacak şey bulamamak pek mümkün değil

Black Flag'in açık dünyası zaten içerik konusunda cimri değildi.

Resynced de bunun üzerine yenilerini ekliyor.

Deniz kontratları, hazine avları, gemi geliştirmeleri, kaleler, avcılık ve su altı bölgeleri derken ana hikâyeden uzaklaşıp saatlerce başka şeylerle uğraşmak mümkün.

Burada benim için önemli olan şey aktivitelerin sayısından çok oyunun temasına uyum sağlamaları.

Bir korsan olarak gemi avlamak mantıklı. Geminizi geliştirmek için kaynak toplamak mantıklı. Issız bir adaya çıkıp hazine aramak mantıklı.

Bu yüzden Black Flag'in açık dünyası haritada yüzlerce ikon bulunmasına rağmen birçok modern açık dünya oyunundan daha doğal hissettirebiliyor.

Animus Hub üzerinden eklenen süreli içerikler konusunda ise aynı şeyi söylemek zor.

Black Flag zaten yeterince büyük bir oyun. Var olan kontratların ve yan aktivitelerin üzerine bir de süreli görevler eklenince oyun yer yer gereğinden fazla şişirilmiş hissi verebiliyor.

Her ikonu temizlemek zorunda hissedenler için Karayipler'de uzun bir mesai var.

Teknik tarafta birkaç pürüz var

Resynced genel olarak iyi çalışan bir oyun olsa da tamamen problemsiz değil.

Bazı yapay zekâ sorunları, görsel hatalar ve görevlerin beklenmedik şekilde davranabildiği durumlarla karşılaşmak mümkün. Bunların çoğu oyunu bir kenara bıraktıracak seviyede değil ancak böylesine kapsamlı bir yeniden yapımda biraz daha temiz bir sonuç görmek isterdim.

Kara bayrağı yeniden çekmeye değer

Black Flag Resynced'i değerlendirirken sürekli aynı düşünceye geri döndüm:

Black Flag zaten çok iyi bir oyundu.

Bu durum remake yapmak için hem avantaj hem dezavantaj.

Ubisoft'un elinde sağlam bir temel vardı fakat oyuncuların çok sevdiği bir oyunu değiştirmek aynı zamanda ciddi bir risk taşıyordu. Fazla dokunsanız Black Flag olmaktan çıkabilirdi, az dokunsanız bu kez yeniden yapımın ne anlamı olduğu sorgulanacaktı.

Bence Resynced bu dengenin büyük bölümünü doğru kuruyor.

Karayipler muhteşem görünüyor. Deniz savaşları hâlâ oyunun yıldızı. Gizlilik ve yakın dövüş modern dokunuşlardan ciddi şekilde faydalanmış. Edward Kenway ise aradan geçen onca yıla rağmen Assassin's Creed'in en iyi ana karakterlerinden biri olduğunu tekrar hatırlatıyor.

Ama 8.5 vermemin sebebi de tam burada.

Çünkü karşı tarafta eskiyen görev tasarımları, tamamen çözülemeyen parkur problemleri, modern zaman tarafında kaybedilen parçalar ve birkaç teknik pürüz var. Resynced çok başarılı bir yeniden yapım olsa da Black Flag'in bütün eski sorunlarını Karayipler'in dibine göndermeyi başaramıyor.

Yine de Assassin's Creed Black Flag'i daha önce hiç oynamadıysanız, Edward Kenway ile tanışmak için bundan daha iyi bir zaman olamaz.

Daha önce oynadıysanız?

Sanırım Jackdaw'a geri dönmek için yeterince bahanemiz var.